ဆရာမလေးရဲ့ငရဲခန်း(1)

ဆရာဝန်မလေး၏ငရဲခန်း

======================အမည်မသိပါ

အပိုင်း.၁

ဧကရီရဲ့ငရဲခန်း

^^^^^^^^^^^^^^^

''ကိုညိုကြီး သမီးခရီးထွက်ဖို့လိုတာတွေ၀ယ်ထားပေးဦး''

''သြော်ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ပါမမလေး မမလေးကဘာနဲ့သွားမှာလည်း''

''ရှင် သြော် ကားနဲ့ပဲသွားရမှာ တောလမ်းလည်းဖြစ် ခရီးဝေးလည်းသွားရမှာဆိုတော့အိမ်ကကားယူမသွားတော့ဘူး''

''ကျွန်တော် ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါမယ် မမလေး''

ကိုညိုကြီးမှာဧပရယ်ထက်အသက်ကြီးသော်လည်းဧပရယ်အားလေးစားမှုဖြင့်မမလေးဟုခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။

မှာစရာရှိသည်များမှာ၍ထွက်သွားသောအလှဘုရင်မလေးဧ။်သေးသွယ်သောခါးလေးအောက်မှတောင့်တင်းပြည့်ဖြိုးသောတင်စိုင်

အိအိတင်းတင်းကြီးများကိုညိုကြီးမျက်စိကျွတ်ထွက်မတတ်ကြည့်နေမိသည်။ဧပရယ်တစ်လှမ်းလှမ်းသွားတိုင်းတင်စိုင်ကြီးများက

စည်းချက်ကျတုန်ခါသွားသည့်အပြင်အင်္ကျီနှင့်ထဘီကြားမှခါးသား၀င်း၀င်းလေးကလက်ကနဲလက်ကနဲဖြစ်သွားသေးသည်။

''ဟဲ့ ညိုကြီး သမီးခရီးထွက်မှာတဲ့ အဆင်အပြေဆုံးကားစီစဉ်ပေးလိုက်''

''သြော်....ဟုတ်ကဲ့ပါ^

အန်တီလေးခုပဲဧပရယ်လာပြောသွားတာ ကားကတော့express တော့မရှိဘူး သီးသန့်ငှားတဲ့စလွန်းပဲရမှာ''

''အပြန်လည်းကြိုပြောရင်ကျွန်တော်စီစဉ်ပေးလို့ရပါတယ် သဘက်ခါနံနက်၇နာရီစထွက်မှာ ဟိုကိုညနေ၅ခွဲ၆လောက်ရောက်မယ်ဗျ''

''အေးအေး မင်းပဲစီစဉ်ထားလိုက်''

ညိုကြီးမှာဧပရယ်တို့အိမ်မှအလုပ်သမားမဟုတ်သော်လည်းဧပရယ့်အဖေကုမ္ပဏီတွင်၈နှစ်ခန့်အလုပ်လုပ်လာသဖြင့်ဧပရယ်တို့နှင့်

အတော်ရင်းနှီးသည်။

အသက်၄၂နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီးဧပရယ်တို့အိမ်သို့ပစ္စည်းလာသယ်တိုင်းဂိုထောင်နှင့်ကပ်လျက်လသာဆောင်တွင်

လှမ်းထားလေ့ရှိသည့်ဧပရယ့်ဘော်လီလေးများကိုကိုင်၍ဧပရယ့်ပင်တီနုနုလေးများဖြင့်လီးကိုအုပ်ကာဂွင်းထုလေ့ရှိသည်။

ညိုကြီးမှာဧပရယ့်ကိုစတင်မြင်မြင်ခြင်းကပင်မြင်သူငေးလောက်သည့်အလှဘုရင်မလေးကိုစိတ်ထဲမှအကြိမ်ကြိမ်ပြစ်မှားခဲ့မိသည်။

ယခုလည်းပစ္စည်းလာသယ်ရန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်၍၃ထပ်သို့တက်လာခဲ့သည်။ညိုကြီးအတွက်ကံကောင်းပြန်ပြီ။

လှမ်းထားသောအ၀တ်များထဲတွင်အသားရောင်နုနုဆွဲသားဇာဘော်လီလေးနှင့်အဖြူရောင်ချိတ်၅ခုတပ်ဇာဘော်လီလေးတို့ကိုတွေ့

လိုက်သည်။မျက်လုံးကိုဝေ့ကြည့်လိုက်ရာအဖြူရောင်ဆွဲသားပင်တီနုနုလေးတစ်ထည်ကိုပါတွေ့လိုက်သည်။

ညိုကြီးစိတ်မထိန်းနိုင်တော့။ဧပရယ့်ဘော်လီအသားရောင်လေးကိုရင်ပုံခွက်နေရာမှကိုင်၍မျက်နှာတွင်အပ်ကာအားရပါးရရှူရှိုက်

လိုက်သည်။မွှေးပျံ့နေသောရနံ့သင်းသင်းလေးကညိုကြီးဧ။်တစ်ထပ်တည်းသောပုဆိုးအောက်မှလိင်တံကိုတောင်မတ်လာစေသည်။

ညိုကြီးမှာဧပရယ့်အလှကွန်ယက်တွင်မိခဲ့သောယောက်ျားပေါင်းများစွာအနက်မှအရေးမပါသောအညတရတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

သို့သော်ထိုအလှဘုရင်မလေးကလွန်ခဲ့သော၅ရက်ကပင်လူကုံထံအသိုင်းအဝိုင်းထဲမှလူရည်သန့်တစ်ဦးနှင့်စေ့စပ်သွားခဲ့သည်။

စေ့စပ်ပွဲနေ့တွင်ဧည့်သည်များကိုဧည့်ခံရင်းပန်းရောင်၀တ်စုံလေးဖြင့်အလှကြီးလှနေသည့်ဧပရယ့်ကိုညိုကြီးစိတ်မထိန်းနိုင်ဖြစ်မိသည်။

ဧည့်ခံပွဲပြီးပြီးချင်းပင်ဧပရယ့်ပန်းရောင်၀တ်စုံလေးအထက်မှပေါ်နေသောနူးညံ့ဝါ၀င်းနေသည့်ပုခုံးသားလေးများနှင့်နို့ညှာလေးကို

မှန်း၍စိတ်ထဲမှဧပရယ်အားမလှုပ်နိုင်အောင်ကြိုးတုပ်ကာအကြိမ်ကြိမ်စိတ်မှန်းဖြင့်မုဒိမ်းကျင့်နေမိခဲ့သည်။

ညိုကြီးအတိတ်ကိုပြန်တွေးနေရာမှယခုရရှိထားသည့်အခွင့်အရေးကိုသတိပြန်ရလာသည်။ဧပရယ်မှာသတို့သားလောင်းနှင့်ခရီးထွက်

ပြီးပြန်လာ၍မကြာမီပင်လက်ထပ်လျှင်ထပ်မည်ဖြစ်၍နောက်ဆိုလျှင်ယခုကဲ့သို့အခွင့်အရေးရချင်မှရပေတော့မည်။

ညိုကြီးဧပရယ့်ဘော်လီလေးကိုအငမ်းမရရှူရှိုက်ရင်းဧပရယ့်ပင်တီလေးကိုပုဆိုးအောက်သို့ထည့်ကာလီးတံကိုလုံအောင်ပတ်လိုက်

သည်။ထို့နောက်ရှေ့တိုးနောက်ငင်စလုပ်တော့သည်။နူးညံ့လွန်းသောပင်တီအသားပျော့ပျော့လေးကညိုကြီးဧ။်လီးတံကြီးတစ်လျှောက်

ကောင်းလွန်းသောအထိအတွေ့ကိုပေးစွမ်းနေသည်။ညိုကြီးဧ။်လက်ကလည်းဧပရယ့်ဘော်လီရင်ပုံခွက်ဧ။်အောက်မှဧပရယ့်နို့သီးလေး

များထိနေမည့်နေရာကိုလက်မဖြင့်ပွတ်နေမိသည်။ညိုကြီးဧ။်စိတ်ထဲတွင်တော့အလှဘုရင်မ၊အိနြေ္ဒရှင်မလေးဧပရယ်အားမလှုပ်နိုင်

အောင်ချုပ်၍မုဒိမ်းကျင့်နေမိသည်။ညိုကြီးအထင်ကျွဲကောသီးတခြမ်းစာခန့်ရှိမည့်ဧပရယ့်နို့အုံတင်းတင်းအိအိကြီးနှစ်အုံကိုလည်း

စိတ်ကူးဖြင့်အဓမ္မကိုင်နေမိသည်။ဧပရယ်အားဂိုထောင်ထဲရှိပစ္စည်းဖာပေါ်တွင်လေးဖက်ထောက်ချုပ်ထားပြီးနောက်မှနေ၍ဧပရယ့်

ပန်းလေးထဲသို့လီးကိုစိတ်ကူးဖြင့်ထည့်နေမိသည်။ဧပရယ့်အော်သံငိုသံများကညိုကြီးကိုပိုစိတ်ကြွစေသည်။

''အ အ အ အားးးရှိးးးးးး ထွက်ပြီ ဧပရယ် ဟားဟား မင်းအပျိုဘ၀ကိုငါရသွားပြီ အ အ ရှိးးးးးးးးး''

ညိုကြီးဧပရယ့်ပင်တီလေးအားလျှင်မြန်စွာဖယ်လိုက်ပြီးသုက်ရည်များကိုဧပရယ့်ကိုယ်ထဲသို့စိတ်ကူးဖြင့်ပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။

''တီ တီးးးးးးးးးးး တီ တီ တီးးးးးးးးးး''

အောက်မှပစ္စည်းသယ်ရန်စောင့်နေသောကားကစိတ်မရှည်တော့သဖြင့်ဟွန်းတီးတော့သည်။

''လာပြီဗျို့ဒီမှာပစ္စည်းရှာနေရလို့'' ညိုကြီးဧပရယ့်အ၀တ်အစားများကိုအ၀တ်တန်းတွင်စနစ်တကျပြန်လှမ်းသည်။

ထို့နောက်ပစ္စည်းဖာကိုထမ်းကာအောက်သို့ပြေးဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

--------------------------------------------------------------------------------------

အချိန်၁၀နာရီခွဲခန့်ကားစီးပြီးနောက်ဧပရယ်နှင့်ကောင်းကျော်တို့နယ်မြို့လေးသို့ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

''အင်း လူလည်းနွမ်းချိနေပြီ ရေချိုးလိုက်ဦးမှ''

ဟင်းဟင်း သူဧပရယ့်ကိုရည်းစားစကားစပြောတော့ကြောင်တောင်တောင်နဲ့။

စာအုပ်ကြီးကလက်ကကိုင်လာသေးတယ်။မျက်နှာကြီးကလည်းနီလို့။ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့်ပြောချလိုက်တာလေ။

ဒါပေမယ့်ခုတော့အဲဒီကောင်ကဧပရယ်ရဲ့အချစ်ရဆုံးချစ်သူဖြစ်လာပြီလေ။သြော်....သိပ်ချစ်ရတဲ့ကိုရယ်လေ။

ကို့ပုံစံကပိန်ပိန်ပါးပါးအသားဖြူဖြူပေမယ့်ရုပ်ကတည်တည်တံ့တံ့လေးမို့ဧပရယ်နှင့်လိုက်ဖက်သည်ဟုပြောကြသည်။

ကို့အကြောင်းတွေစဉ်းစားရင်းရေပန်းအောက်တွင်ထိုင်နေမိသည်မှာအတော်ကြာသွားသည်။

ရေပန်းကိုပိတ်၍တဘက်တစ်ထည်ပတ်ကာရေချိုးခန်းထဲမှထွက်ခဲ့သည်။

''အင်း ငါ့အသားလေးကဖြူဥနေတာပဲ ဟင်းဟင်း ကိုကတော့ကြည့်ချင်မှာပေါ့ အချိန်ဆွဲထားလိုက်ဦးမယ်''

ဧပရယ်ရေချိုးပြီးကိုယ်တုံးလုံးဖြင့်အခန်းထဲမှမှန်ရှေ့တွင်တစ်ယောက်တည်းစဉ်းစားခန်းဖွင့်နေမိသည်။

''အင်း အင်္ကျီကအပါးပဲ၀တ်မှာဆိုတော့ဘော်လီပဲ၀တ်လိုက်ပါမယ်လေ'' ဧပရယ်ဖြောင်းစင်းသွယ်တန်းနေသောပေါင်တံ၀င်း၀င်းလေး

တစ်လျှောက်အသားရောင်ပင်တီလေးကိုဆွဲတင်လိုက်သည်။

အိစက်လုံး၀န်းနေသောတင်စိုင်တင်းတင်းကြီးနှစ်လုံးတွင်ပင်တီလေးက

ကွက်တိကပ်သွားသည်။ထို့နောက်ချိတ်၅ခုတပ်အသားရောင်ဘော်လီလေးကိုပုခုံးပေါ်သို့ကြိုးတင်လိုက်ပြီးမို့၀န်းတင်းအိနေသော

ရွှေရင်အစုံအားဘော်လီရင်ပုံခွက်တွင်အံကျဖြစ်အောင်ထည့်လိုက်သည်။ထို့နောက်ဘော်လီချိတ်များကိုတစ်ချိတ်ချင်းသေချာတပ်

ဘော်လီပေါ်မှလျှံထွက်နေသည်။ထို့နောက်အစိမ်းရောင်နုနုထဘီပွင့်ရိုက်အပျော့လေးကိုတင်းနေအောင်၀တ်လိုက်သည်။လိုက်သည်။ထို့နောက်တင်းယင်းနေသောဘော်လီအားအံကျဖြစ်သွားအောင့်ပြုပြင်လိုက်သည်။ဖြူ၀င်းနေသောရင်ညွှန့်နှစ်မွှာက

ထို့နောက်ရင်အပေါ်ပိုင်းတွင်ဇာစဖြစ်သည့်အစိမ်းရောင်လက်ပြတ်လေးကိုတင်းယင်းစွာ၀တ်လိုက်သည်။ပုခုံးပေါ်တွင်တင်းနေသော

ဘော်လီကြိုးနှစ်ချောင်းနှင့်အင်္ကျီအောက်မှရင်ညွှန့်လေးမှာယောက်ျားများကိုလည်ပြန်ငေးစေလောက်သည်။

စိတ်တိုင်းကျအလှပြင်ဆင်ပြီးနောက်ဧပရယ်မှန်ထဲမှပုံရိပ်ကိုကျေနပ်စွာကြည့်ပြီးအခန်းပြင်သို့ထွက်ခဲ့သည်။

''ကိုရေ လမ်းသွားလျှောက်ရအောင်''

''ဟ ချစ်ကတကယ်ကိုလှနေတာပဲ သူများတွေကြည့်ကုန်တော့မယ်''

''သြော်ကြည့်တာများကြည့်ပစေပေါ့ကိုကလည်း ဟင်းဟင်း''

-----------------------------------------------------------

''ဟာဟျောင်တွေ ဟိုမှာကြည့်စမ်း လီးတယ်ကွာ အသားဖြူဖြူလေး အိုးလေးကလည်းတင်းနေတာပဲကွာ''

''ဟျောင် လန်းလှချည်လားဟ''

''တောက် အဲ့လိုဆော်လေးသာလေးဖက်ကုန်းခိုင်းပြီးမုဒိမ်းကျင့်လိုက်ရလို့ကတော့ ရှိးးးပြောရင်းလီးတောင်တောင်တယ်''

''အေးကွာ အိုးတွေကရှယ်ပဲ ရုပ်ကလည်းချော ဖင်ထောင်ခိုင်းပြီးဖင်လိုးလိုက်ရလို့ကတော့''

ဧပရယ်ဧ။်သေးကျင်သောခါးလေးနှင့်လုံး၀န်းပြည့်ဖောင်းသောဖင်သားများကိုကြည့်ရင်းလူတစ်စုစိတ်ကြွနေကြသည်။

ဧပရယ်ကတော့အကြည့်ခံရပေါင်းများပြီဖြစ်၍ဂရုပင်မစိုက်။

မျက်နှာလေးမော့ကာမော့ကာနှင့်ပြုံးရယ်ရင်းလမ်းလျှောက်နေသည်။

ဧပရယ်ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်းပြည့်တင်းနေသောအိုးများကစည်းချက်ကျညင်ညင်သာသာလေးလှုပ်ရှားသွားသည်။

ဆေးမဆိုးပဲပန်းရောင်ရဲနေသောနှုတ်ခမ်းလေး၊ဖြူ၀င်းနေသောအသားအရေ၊လှပသွယ်စင်းသောနှာတံ၊ကြည်လဲ့နေသောမျက်လုံး

ကျက်သရေရှိလွန်းလှသောကိုယ်ဟန်ကျော့ကျော့တို့ကြောင့်ထိုသူတို့ငေးတာမဆန်း။

-----------------------------------------------------

ဆရာ၀န်မဒေါ်ဧပရယ်နှင့်ဦးကောင်းကျော်တို့နှစ်ယောက်မှာနယ်မြို့လေးတစ်မြို့မှဆွေမျိုးများထံသို့လာလည်ရင်းအရေးကြီးကိစ္စပေါ်

လာခြင်းဖြစ်သည်။ဒေါ်ဧပရယ်နှင့်ဦးကောင်းကျော်တို့မှာလေးစားမှုဖြင့်သာဦးဒေါ်တပ်ခေါ်ရသော်လည်းအမှန်မှာနှစ်ဦးစလုံးအသက်၂၃နှစ်ခန့်သာရှိသေးသည်။စေ့စပ်ထားသည်မှာ၁ပတ်ခန့်သာရှိသေးသည်။ကိုကနယ်ရှိဆွေမျိုးများထံသို့ဇနီးလောင်းလေးကိုမိတ်ဆက်ပေး

ချင်သဖြင့်ဘုရားဖူးရင်းတစ်ခါတည်း၀င်လာခြင်းဖြစ်သည်။ကောင်းကျော်မှာကျောက်မျက်ကုမ္ပဏီတစ်ခုကိုဦးစီးနေသူဖြစ်ပြီးဧပရယ်မှာ

ဆရာ၀န်မလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။မိဘချင်းရင်းနှီးသဖြင့်နှစ်ဦးမျက်မှန်းတန်းမိကြရာမှမကြာမီပင်တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးမေတ္တာသက်၀င်ကြသ

ဖြင့်၆လခန့်အကြာတွင်စေ့စပ်လိုက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။မိဘများမှာလည်းကောင်းကျော်နှင့်ဧပရယ်တို့အားနှစ်ဖက်ကြိတ်၍သဘော

တူထားရာမှကာရကံရှင်များကမခွဲနိုင်မခွာနိုင်ဖြစ်နေကြသဖြင့်အရာရာအဆင်ပြေသွားခဲ့သည်။

ဧပရယ်မှာကျောင်းတက်နေစဉ်ကမယ်ဘွဲ့ကိုနှစ်ကြိမ်ရဖူးရာပိုးပန်းသူများစွာအနက်မှကောင်းကျော်ကိုရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဧပရယ်မှာအရပ်၅ပေ၅လက်မကျော်ပြီးဖြူ၀င်းနေသောအသားအရေနှင့်သူ့နေရာနှင့်သူပြည့်တင်းနေသောကိုယ်ဟန်ရှိသည့်အပြင်ရုပ်

ရည်မှာလည်းချောမောပြေပြစ်လွန်းသဖြင့်ယောက်ျားသားများမှာဘေးတွင်ပိုင်ရှင်ပါသည်ကိုပင်ဂရုမစိုက်နိုင်ပဲဧပရယ်အားငမ်းလေ့ရှိ

သည်။ဧပရယ်ဧ။်ရင်အုံသားများမှာလုံး၀န်းတင်းအိနေသည့်အပြင်သေးကျင်နွဲ့နှောင်းလွန်းသောခါးလေးနှင့်ခါးနွဲ့လေးအောက်မှ

လုံး၀န်းတင်းယင်းပြီးတစ်လုံးတစ်ခဲကြီးဖြစ်နေသောတင်သားစိုင်အိအိကြီးနှစ်လုံးမှာမြင်သူငေးရလောက်သည်။

ဧပရယ်မှာစကားပြောလျှင်လည်းအိနြေ္ဒရရတိုးတိုးညင်းညင်းလေးပြောတတ်သည်။လမ်းလျှောက်ပုံကအစချမ်းသာသောအသိုင်းအဝိုင်းမှကြီးပြင်းလာသူပီပီယဉ်ယဉ်လေးလျှောက်တတ်သည်။ထိုမြို့လေးတွင်ဧပရယ်အားအကြီးအကျယ်မျက်စိကျနေသောကူလီမာလတို့

အုပ်စုမှာဧပရယ်အားမြင်မြင်ချင်းပင်ပြောမဆုံးအောင်ဖြစ်နေကြသည်။

ဒီနေ့ကိုကမြို့လေးထဲမှငယ်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့်တွေ့သဖြင့်လိုက်သွားသည်။ဧပရယ်ကိုမူအမျိုးများနှင့်ရင်းနှီးအောင်ထားခဲ့

သည်။''အမဖြိုး ဒီနားမှာမိတ္တူဆိုင်ရှိလား စာရွက်မိတ္တူကူးစရာရှိလို့''

''သြော် ညီမလေးဧပရယ်ပျင်းနေပြီလား မိတ္တူဆိုင်ကစျေးကားနဲ့သွားရမှာ အမအားမှကူးထားပေးမယ်လေ'' ကို့အမ၀မ်းကွဲက

ဧပရယ်အားအားနာဟန်ဖြင့်အ၀တ်လျှော်စက်ဘေးမှလှမ်းပြောသည်။''ရပါတယ်ရှင့် ဧပရယ်ကိုယ့်ဟာကိုပဲသွားလိုက်ပါမယ်''

စျေးကားမှာလိုင်းကားပုံစံမျိုးဖြစ်ပြီးခုံလုံး၀မပါပါ။စျေးသည်များသာများသောအားဖြင့်စီးကြခြင်းဖြစ်သည်။လူအလွန်ကျပ်သည်။

ဧပရယ်၀တ်ထားသည်ကလိမ္မော်ရောင်၀မ်းဆက်ဖြစ်သည်။ရင်ဖုံးခါးတိုလေးကိုကိုယ်နှင့်ကွက်တိ၀တ်ထားသဖြင့်ရင်နှစ်မွှာကတင်းနေ

သည်။တင်သားနှစ်လုံးမှာလည်းထဘီတင်းတင်းလေးအောက်မှလုံး၀န်းစွာရုန်းကြွနေသည်။ရင်ဖုံးအင်္ကျီနောက်ကျောမှတင်းယင်းနေ

သောချိတ်၅ခုတပ်ဘော်လီအရာလေးကိုတွေ့နေရသည်။သေချာစူးစိုက်ကြည့်လျှင်ဘော်လီချိတ်များကိုပါဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည်။

''ဟျောင် ဟိုမှာ ငါတို့ရဲ့နတ်သမီးအကိတ်လေးလာပြီ'' ''တောက်အိုးကြီးတွေကလုံးပြီးတင်းနေတာပဲကွာ လိုးလိုက်ရလို့ကတော့''

မာလတို့အုပ်စုဧပရယ်အားနောက်ယောင်ခံလိုက်လာကြသည်။ ''ဟျောင်သူ့အဆင့်အတန်းနဲ့စျေးကားစီးမလို့တဲ့ကွာ ငါတို့တော့ပွတာ

ပဲ'' ''ဟျောင်တွေအခွင့်အရေးရရင်လက်မလွတ်ဘူးနော်'' ''မလွဲစေနဲ့ ''

ဧပရယ်ကားပေါ်တက်၍အလယ်ရှိလက်ကိုင်တန်းကိုဆွဲထားရာလုံးတင်းနေသောတင်သားနှစ်လုံးမှာနောက်သို့ကော့နေပြီးသေးသွယ်

သောခါးလေးမှာလည်းအင်္ကျီကြားမှလက်၂လုံးခန့်ပေါ်နေသည်။မာလကဧပရယ်ဧ။်နောက်တည့်တည့်တွင်နေရာယူလိုက်ပြီး

ကျန်၄ယောက်ကဧပရယ်ဧ။်ပတ်လည်တွင်ဘာသိဘာသာနေရာယူထားလိုက်ကြသည်။

ဧပရယ်ဧ။်အင်္ကျီမှာခါးတိုဖြစ်၍ခါးပတ်ပတ်လည်ပေါ်နေသည့်အပြင်အချို့နေရာများတွင်လက်၄လုံးခန့်အထိပေါ်နေသည်။

မာလလုပ်ငန်းစတော့သည်။

ဧပရယ်ဧ။်တင်သားနှစ်လုံးအားလီးဖြင့်ဖိထောက်ထားလိုက်သည်။ပုဆိုးတစ်ထပ်သာ၀တ်ထားသောကြောင့်လီးမှာဧပရယ်ဧ။်အိစက်

တင်းယင်းသောတင်သားကြီးနှစ်လုံးကိုထိထိမိမိခံစားရသည်။ဧပရယ်ကတော့ချွေးနံ့များနံစော်လှသဖြင့်အာရုံများနေရာသတိမထားမိ။

မာလကဧပရယ်ဧ။်ကျောပေါ်မှဘော်လီချိတ်များကိုလက်ဖြင့်စမ်းသည်။ထို့နောက်လီးဖြင့်ဧပရယ်ဧ။်ဖင်အားပိုမိုဖိကပ်ထားလိုက်သည်။

ဧပရယ်သတိထားမိသွားပြီးအနေခက်လှသော်လည်းပြသနာမဖြစ်ချင်သဖြင့်မသိဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။

မာလကတော့ကမ်းတက်လာပြီ။

ပုဆိုးကိုလီးပေါ်အောင်လှန်တင်လိုက်ပြီးဧပရယ့်ဖင်ကြားကိုဖိသွင်းထားလိုက်သည်။

ယခုဆိုလျှင်မာလဧ။်လီးကြီးမှာဧပရယ့်ဖင်သားအိအိကြီးများကိုအရှိအတိုင်းနီးပါးခံစားနေရပြီ။

မာလကဧပရယ့်ခါးနွဲ့လေးကိုပါလက်နှစ်ဖက်နှင့်စုံကိုင်၍တစ်ချက်ချင်းညှောင့်ပေးနေသည်။မာလဧ။်လီးကြီးသလိုဧပရယ်ဧ။်ထဘီမှာ

လည်းအပါးအပျော့မျိုးဖြစ်သည့်အပြင်ပင်တီပါအပါးလေး၀တ်ခဲ့သဖြင့်ဧပရယ့်ဖင်ကြားထဲသို့မာလဧ။်လီးတံကြီးမှာအမြှောင်းလိုက်ဖိ

၀င်နေရာဧပရယ်လှည့်၍ရန်တွေ့လိုက်ချင်သော်လည်းတတ်နိုင်သလောက်ပြသနာမဖြစ်တာအကောင်းဆုံးပါပဲလေဟုတွေးကာငြိမ်နေ

လိုက်သည်။ကိုယ်တိုင်ကလူပုံအလယ်တွင်ရှက်၍မပြောရဲသည်ကလည်းပါသည်။ကားမှာ၁၅မိနစ်ခန့်မောင်းရမည်ဖြစ်၍မာလအတွက်

ကံကောင်းသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။မာလကတစ်ချက်ချင်းညှောင့်ရင်းဘေးကိုအကဲခတ်ကြည့်သည်။ဘေးမှတပည့်လူမိုက်၄ယောက်က

မာလကိုဆက်လုပ်ဆိုသည့်သဘောဖြင့်မျက်စိမှိတ်ပြသည်။မာလအဆင့်တက်လာသည်။ဧပရယ်ဧ။်ခါးလေးကိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့်

ဖက်ထားပြီးကျောပေါ်မှညာလက်ကတဖြည်းဖြည်းဧပရယ့်ချိုင်းကြားဆီရောက်လာသည်။ဧပရယ့်ရှေ့တွင်လည်းမာလတို့လူစုထဲမှ

တစ်ယောက်ကကျောပေးပီးကပ်ရပ်နေသဖြင့်ဧပရယ်လှုပ်မရ။မာလဧ။်ညာလက်ကလည်းဧပရယ့်ချိုင်းဆီသို့ရောက်လာသည်။

ဧပရယ်မှာညာလက်ဖြင့်ကားအလယ်မှတန်းကိုကိုင်ထားသဖြင့်ညာလက်ကမြှောက်နေသည်။ဧပရယ်မာလဧ။်လက်လူကြားထဲမှကြပ်

ညှပ်၍တိုး၀င်လာသည်ကိုသိသော်လည်းမကြာပါဘူးလေဟုတွေးကာအောင့်ခံနေလိုက်သည်။ဧပရယ်ဧ။်နို့နှစ်အုံမှာရှေ့မှမာလတို့

လူဧ။်ကျောတွင်အနည်းငယ်ဖိမိနေသည်။မာလဧ။်လက်မှာတဖြည်းဖြည်းနှင့်ဧပရယ်ဧ။်မို့တင်းဆူဖြိုးသောညာဖက်နို့အုံပေါ်သို့ရောက်

လာသည်။ဧပရယ်မှာမျက်နှာမထားတတ်သဖြင့်ခေါင်းမော့၍ကားအပြင်သို့သတိမထားမိဟန်ဖြင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

မကြာပါ။မာလဧ။်လက်ကဧပရယ့်နို့အုံအားမိမိရရကိုင်မိသွားပြီးမသိမသာဆုပ်နယ်နေသည်။

ဧပရယ်ဧ။်ဖင်ကြီးနှစ်လုံးကလည်းမာလကိုထွေးအိသောအထိအတွေ့ကိုပေးစွမ်းနေသည်။

မာလလက်တစ်ဖက်ကဧပရယ်ဧ။်အင်္ကျီနှင့်ထဘီကြားလွတ်နေသောခါးသား၀င်း၀င်းမွတ်မွတ်လေးကိုဖက်ထားပြီးကျန်လက်တစ်ဖက်

ကဧပရယ်ဧ။်တင်းအိနေသောအပျိုနို့နုနုထွတ်ထွတ်ကြီးတစ်အုံကိုကိုင်ညှစ်နေသည်။ဘော်လီကအပျော့စားဇာဘော်လီ၀တ်ထားသဖြင့်

ဧပရယ့်ရင်ဘတ်တွင်မာလဧ။်လက်ကြမ်းကြီးကိုထိထိမိမိခံစားမိနေသည်။ထို့ပြင်မာလကလည်းဧပရယ်ဧ။်နုထွားတင်းအိလှသော

အသားစိုင်များကိုအရှိအတိုင်းနီးပါးခံစားနေရသည်။ဧပရယ်မှာမာလဧ။်ရင်ခွင်ထဲသို့ရောက်နေသလိုဖြစ်နေသည်။

မာလမှာဧပရယ့်နို့အုံသားတစ်အုံလုံးကိုမိမိရရကြီးခံစားမိသည့်အပြင်နို့သီးခေါင်းလေးရှိမည့်နေရာအားဖိချေပေးလိုက်သည်။

ဧပရယ်မှာမိမိဧ။်ရင်သားတစ်အုံလုံးကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်အကိုင်ခံနေရသဖြင့်အလွန်နေရခက်နေသည်။

မာလကလည်းအခွင့်အရေးကိုလက်လွှတ်မခံ။သေးကျင်လွန်းသောဧပရယ့်ခါးနွဲ့လေးကိုဆွဲဖက်ထားရာဧပရယ်ဧ။်တင်းယင်းလုံး၀န်း

နေသာတင်စိုင်အိအိတင်းတင်းကြီးနှစ်လုံးမှာမာလဧ။်ပေါင်ခြံနှင့်ဖိကပ်မိနေသည်။

မာလမှာပုဆိုးကိုလှန်တင်ထားသောကြောင့်လီးတန်ကြီးမှာဧပရယ်ဧ။်ဖွံ့ထွားလှပသောဖင်တုံးကြီးနှစ်တုံးကြားတွင်အမြောင်း

လိုက်ရောက်နေသည်။ဧပရယ်မှာရှက်လွန်းသဖြင့်လှပသောမျက်နှာနုနုလေးမှာနီရဲနေသည်။

ဧပရယ်ကိုယ်ကိုစောင်း၍ရုန်းထွက်ရန်ကြိုးစားလိုက်သော်လည်းမာလဧ။်လီးတန်ကြီးအားပိုတောင်လာအောင်ဖိပွတ်ပေးသလိုဖြစ်နေရာ

မာလဧ။်လီးတံကြီးမှာဧပရယ့်ဖင်တုံးများဧ။်နူးညံ့အိစက်မှုကိုတဝြကီးခံစားနေရသည်။

မာလကဧပရယ်အားရင်ခွင်ထဲထည့်၍လီးဖြင့်ထောက်ထားပြီးလည်ကုပ်၀င်း၀င်းလေးအားပါးစပ်ဖြင့်စုပ်နမ်းတော့သည်။

ဧပရယ့်နို့နှစ်လုံးကိုလည်းမိမိရရကြီးစိတ်တိုင်းကျကိုင်ကာဆုပ်နယ်တော့သည်။

ထို့ပြင်အောက်ကလည်းလိုးနေသလိုမျိုးလီးဖြင့်ဧပရယ့်ဖင်ကိုညှောင့်ပေးနေရာဆရာ၀န်မလေးဧပရယ်မှာမာလဧ။်အ၀တ်မချွတ်ပဲလိုး

ခြင်းခံနေရသလိုဖြစ်နေသည်။မာလဧ။်လက်များကလည်းဧပရယ့်နို့များကိုကိုင်ရုံဖြင့်အားမရ။ပေါင်ကြားသို့ရောက်လာသည်။

တစ်ခါတစ်ခါမာလနောက်မှညှောင့်လိုက်လျှင်ဧပရယ်ဧ။်ကိုယ်လုံးလေးမှာသိသိသာသာကြီးကိုတုန်တုန်သွားသည်။

ဧပရယ်မှာလည်းမိမိဧ။်အသားစိုင်များကိုသူစိမ်းယောက်ျားကြီးတစ်ဦးကကိုင်ချင်တိုင်းကိုင်နေသောကြောင့်ပန်းလေးထဲမှစိုစိစိဖြစ်လာသည်။မာလဧ။်လီးတံကြီးကဧပရယ့်ဖင်ကြားတွင်ကွက်တိကို၀င်နေရာဧပရယ်မှာဖင်သားများကိုအလိုလိုကျုံ့ထားမိသည်။

မာလကဧပရယ်ဧ။်နို့နှစ်အုံလုံးကိုညာလက်ဖြင့်ကိုင်၍ရင်ခွင်ထဲဆွဲဖက်ထားသည်။ထို့ပြင်ဧပရယ့်အင်္ကျီမှာလည်းမာလဧ။်ကောင်းမှု

ကြောင့်အင်္ကျီနှင့်ထဘီကြားလက်တစ်ဝါးစာကျော်ကျော်ပေါ်နေသည်။မာလကဧပရယ့်ဖင်ကြီးအားကိုင်ညှစ်သည့်အပြင်

တစ်ခါတစ်ခါဧပရယ်ဧ။်ပေါင်ရင်းနားထိခွဲထားသောထဘီစကတ်လေးထဲသို့လိုက်နှိုက်လာသည်။

ဧပရယ်သည်းမခံနိုင်တော့။ပေါင်နှစ်လုံးကိုလိမ်ယှက်လိုက်ပြီးနောက်သို့လှည့်ကာ

''ရှင်လွန်လာပြီနော် ကျွန်မအော်လိုက်ရမလား''

ဧပရယ်ဧ။်နှုတ်ခမ်းဖူးလေးမှာတဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်။

မာလကလက်ကိုဧပရယ့်ပေါင်ကြားမှရုတ်လိုက်သော်လည်းအလျှော့တော့မပေး။

လက်ကတော့ထုံးစံအတိုင်းဧပရယ့်နို့တွေကိုင်နေသည်။ဧပရယ်မာလဧ။်လက်ကိုဆွဲဖယ်၍အော်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင်....

''ကဲ ဆင်းမယ်ဟေ့ ဆင်းကြဆင်းကြ'' စပါယ်ယာဧ။်အော်သံကြောင့်မာလစိတ်ညစ်သွားသည်။ဧပရယ့်နို့အုံကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းတစ်ချက်

နယ်ပြီးမှလွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဧပရယ်ကမာလဧ။်လက်သရမ်းမှုကြောင့်လက်တဝါးစာမကဘော်လီအောက်ဆုံးချိတ်ပင်ပေါ်နေပြီဖြစ်သောခါးတိုအင်္ကျီလေးကို

ပြန်ဆွဲချသည်။ဧပရယ်ဧ။်ခါးသား၀င်းမွတ်မွတ်လေးများကိုမာလစိတ်ကြိုက်ကိုင်သွားခဲ့သည်။၀မ်းဗိုက်သားလေးများကိုလက်ကြမ်း

ကြီးဖြင့်ဖက်ကိုင်သည့်အပြင်ချက်လေးကိုပါလက်ချောင်းနှင့်ဆွခဲ့သဖြင့်ဧပရယ်နုံးချိသွားသည်။

ဧပရယ်စိတ်တွေတမျိုးကြီးဖြစ်နေသည်။မိမိတယုတယထားခဲ့သည့်ရင်သားလှလှတွေကိုကူလီတစ်ယောက်ကကိုင်ချင်တိုင်းကိုင်

သွားခဲ့သည်။ဘေးကကောင်တွေကလည်းဧပရယ့်ဖင်သားတွေကိုကိုင်ကြတာများရစရာတောင်မရှိ။

ပန်းလေးထဲမှအရည်အနည်းငယ်စီးကျနေသည်ဟုထင်မိသည်။

''တောက် မာလတို့ကတော့ကြီးပွားတယ်ကွာ'' ''ဟျောင်စကားမများနဲ့မျက်ချေပြတ်သွားမယ်"

ဧပရယ်မိတ္တူကူးပြီးနောက်စျေးထဲသို့လမ်းကြုံ၀င်၀ယ်လိုက်မည်ဟုစိတ်ကူးကာလျှောက်လာသည်။သားငါးတန်းလွန်ပြီးနောက်ဟင်းရွက်

တန်းသို့သွားရန်စျေးလမ်းကြားလေးထဲသို့၀င်လိုက်သည်။စျေးလမ်းကြားမှာလူအလွန်ပြတ်ပြီးမည်သူမျှဖြတ်သန်းလေ့မရှိကြ။

အကြောင်းမှာထိုစျေးလမ်းကြားတွင်ဆိုင်ခန်းပျက်များသာရှိပြီးဟင်းရွက်တန်းသို့ရောက်ရန်မှာလမ်းမပေါ်မှသွားလျှင်ပိုနီးသောကြောင့်

ဖြစ်သည်။ဧပရယ်မှာဒီစျေးသို့၂ခါလောက်ရောက်ဖူးသော်လည်းမကျွမ်းသေးသဖြင့်ဤလမ်းကြားထဲသို့၀င်လာမိခြင်းဖြစ်သည်။

''ဟျောင်တွေ စရအောင် လမ်းကြားထဲ၀င်သွားပြီ'' ''စားရလို့ကတော့ဆွေမျိုးမေ့ပြီကွာ''

မာလတို့၅ယောက်ဧပရယ်ဧ။်နောက်မှလိုက်သွားကြပြီးလမ်းနှင့်အတော်ဝေးသည့်နေရာရောက်လျှင်ဧပရယ်အားလမ်းဘေးမှအမိုးအဖီ

လေးအောက်သို့ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီးအဆင်သင့်ရှိနေသောစားပွဲခုံပေါ်တွင်ကုန်းခိုင်းထားလိုက်သည်။

''ဟင် ရှင် ရှင်တို့လွှတ် ကျွန်မအော်လိုက်မှာနော်'' မာလကဧပရယ်ဧ။်နို့နှစ်လုံးကိုမိမိရရကိုင်၍ဖင်ကိုဆက်တိုက်ညှောင့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက်ဧပရယ်ဧ။်အင်္ကျီနှိပ်သီးများကိုဖြုတ်၍အင်္ကျီကိုလှန်တင်လိုက်သည်။ထို့နောက်ဧပရယ့်ထဘီကိုလျင်မြန်စွာလှန်၍ပင်တီကို

ဆွဲချွတ်ကာလီးဖြင့်အဖုတ်ကိုတေ့လိုက်သည်။ဘော်လီထဲလက်နှိုက်ကာနို့ကိုင်သည်။

ဧပရယ်ဧ။်ဘော်လီမှာတင်းကျပ်နေသဖြင့်နှိုက်မရပဲရင်ညွှန့်သားဖောင်းဖောင်းအိအိလေးများကိုသာကိုင်မိသည်။

မာလကဧပရယ့်ဘော်လီချိတ်၂ခုကိုဖြုတ်လိုက်ပြီးအနည်းငယ်လျော့ရဲရဲဖြစ်သွားသောဘော်လီထဲသို့လက်နှိုက်လိုက်သည်။

ဧပရယ်ဧ။်နို့အုံလေးမှာနုထွေးအိစက်တင်းယင်းနေပြီးနို့သီးလေးမှာလည်းအပျိုလေးလိုပင်နို့အုံပေါ်တွင်သေးသေးလေးကပ်နေသည်။

မာလကဧပရယ့်ညာဖက်နို့အုံကိုအားရပါးရဆုပ်နယ်ရင်းနို့သီးလေးကိုလိမ်ဆွဲပေးလိုက်ရာဧပရယ်ကျောပြင်လေးကော့တက်လာသည်။

မာလအချိန်မဆိုင်းတော့။ဧပရယ်ဧ။်ခါးနွဲ့နွဲ့၀င်း၀င်းလေးကိုကိုင်ဆွဲကာလီးကိုဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။

သို့သော်ဧပရယ်မှာအတင်းရုန်းနေသဖြင့်အပေါက်မတည့်ပဲချော်သွားသည်။မာလဧ။်လီးကြီးမှာဆရာ၀န်မလေးဧပရယ်ဧ။်အစိလေး

ကိုတိုက်မိသွားရာဧပရယ်တွန့်သွားသည်။မာလနောက်ထပ်အကြိမ်ကြိမ်ထည့်သော်လည်းမ၀င်နိုင်သဖြင့်စိတ်မရှည်တော့။

''ဟျောင်တွေ ဒီကောင်မဖင်ကိုထိန်းထားစမ်း'' ''ဖြန်းဖြန်းးးးငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းကောင်မ မင်းကိုကောင်းအောင်လိုးပေးမလို့''

''ကယ်ကြပါဦးရှင် ကယ်ကြပါ'' လမ်းနှင့်ဝေးသော်လည်းလူတစ်ယောက်ယောက်ကြားသွားပြီးအုပ်လိုက်ရောက်လာပါကကိုယ်ကျိုးနဲ

မည်ဖြစ်၍မာလတို့၅ယောက်လုံးခွေးပြေး၀က်ပြေးပြေးကြတော့သည်။အမှန်မှာမည်သူမှမကြားလိုက်။ဧပရယ်အ၀တ်များကိုပြင်၀တ်

၍ထိုနေရာမှအမြန်ထွက်ခဲ့သည်။ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကြောင့်တစ်ကိုယ်လုံးတုန်နေသည်။ကို့ကိုတော့ပြန်မပြောပြချင်တော့။

အပျော်ခရီးတွင်ပြသနာများမဖြစ်စေချင်။ထိုသူတို့ဧ။်မျက်နှာများကိုလည်းကောင်းကောင်းမတွေ့လိုက်ရ။

အဖြစ်အပျက်များမှာမြန်ဆန်လွန်းခဲ့သည်။ဧပရယ်ဘ၀ပျက်မည့်ဘေးမှသီသီလေးလွတ်ခဲ့သည်။နောက်ဆိုဒီစျေးမလာရဲတော့။

အကယ်၍ထိုသူများသာထွက်မပြေးပဲဆက်ကျင့်လျှင်ဆိုသည့်အတွေးကဧပရယ်အားကျောချမ်းစေသည်။

''ဟျောင်ကွာ လီးပဲ ဘယ်သူမှမကြားလောက်ဘူးကွ လိုးရတော့မယ့်ဟာကိုကွာ''

''လီး ကြားရင်ထောင်ထဲလည်း၀င်ရမယ် စောက်ခွက်လည်းစုတ်မှာဟ''

''နာတယ်ကွာ လီး ဖင်ကြီးကိုဖြူဖွေးပြီးလုံးတင်းနေတာပဲကွာ တောက် နို့တွေဆိုလည်းတင်းအိနေတာပဲ''

မာလတို့မှာကြိတ်မနိုင်ခဲမရဖြစ်နေကြသည်။

''ကိုရယ်ကိစ္စမရှိပါဘူး ကားမရလည်းဒီမှာပဲတစ်ညတည်းကြတာပေါ့'' ''ချစ်ရယ်ဒီမှာတည်းတာကိစ္စမရှိဘူး ကိုယ်တို့အလုပ်တွေလွှဲထား

တာနှစ်ပတ်တောင်ရှိပြီ ရတဲ့ကားနဲ့ပဲပြန်ကြတာပေါ့ ညနေ၅နာရီမှာကားကြုံတွေရှိတယ်လို့ပြောကြတာပဲ''

''ကိုယ်တို့မင်္ဂလာဆောင်ဖို့လည်းနောက်၂လလောက်ဆိုတော့စစီစဉ်ချင်ပြီ''

''အင်းပါကိုရယ် ကားရရင်တော့ပြန်ကြတာပေါ့ ဒါပေမယ့်ဒီလိုမြို့လေးမှာကားရဖို့မလွယ်ဘူးထင်တယ်နော် ကို''

''အင်းချစ်ကိုယ်ဂိတ်မှာသွားစုံစမ်းကြည့်ဦးမယ်''

''ချစ်ကားကတစ်စီးပဲရှိတော့တယ် လော်ရီကားပဲရတယ် သွားမှာလားချစ်''

''အင်းကိုရယ် သွားရတော့မှာပေါ့ စာချုပ်ချုပ်တဲ့သူမအားတော့ရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဒီညပဲရတာနဲ့ပြန်ရမှာပေါ့''

''ကျန်တဲ့ပစ္စည်းတွေတော့ကိုငယ်လာရင်ထည့်ပေးလိုက်မယ်တဲ့ ခုတော့အ၀တ်နည်းနည်းနဲ့အရေးကြီးတာတွေပဲယူခဲ့တယ်''

သို့သော်ထိုကားပေါ်တွင်ဧပရယ်သတိမထားမိသောအချက်ကြီးတစ်ချက်ရှိနေသည်ကိုမသိခဲ့။

ကားပေါ်ရောက်မှပါလာသောခရီးသည်၆ယောက်လုံးယောက်ျားတွေချည်းဖြစ်နေသဖြင့်ဧပရယ်စိတ်ပူမိသည်။ကားကခပ်ကျဲကျဲ။

ခေါင်မိုးပေါ်တွင်ကုန်တွေအပြည့်တင်ထားသော်လည်းကားကကြီးသဖြင့်နေရာလွတ်တွေများနေသည်။

ဧပရယ်သူ့ဖက်သို့တိုး၍တိုးတိုးလေးမျက်နှာငယ်လေးဖြင့်ပြောမိသည်။

''အကို ယောက်ျားတွေချည်းပဲ ဧပရယ်ကြောက်တယ် လမ်းမှာတစ်ညလုံးနေရဦးမှာ မိန်းမဆိုလို့ဧပရယ်တစ်ယောက်တည်း''

ဧပရယ်ပြောပုံကတုံတုံရီရီလေးနှင့်အတော်လေးကြောက်နေသည့်ဟန်။

''မကြောက်ပါနဲ့ဧပရယ်ရယ် ကိုယ်တစ်ယောက်လုံးရှိပါတယ်''

''အကို လူတွေကဓားပြတိုက်မယ့်လူတွေတော့မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်''

ခရီးသည်၆ယောက်လုံးကအသက်၃၀ကျော်၄၀ ၀န်းကျင်လူလတ်ပိုင်းအလုပ်ကြမ်းသမားရုပ်တွေ။

''မဟုတ်ပါဘူးကွာ ပုံစံကြည့်ရတာရာဘာခြံအလုပ်သမားတွေနေမှာပါ ကြည့်ပါလား အထုပ်တွေအပိုးတွေနဲ့''

''အင်းအင်း ဒါပေမယ့်သတိနဲ့နေနော် တစ်ကားလုံးယောက်ျားတွေချည်းပဲ ဧပရယ်ကြောက်တယ်''

''အေးပါကွာ အေးပါ ကိုယ်သတိနဲ့နေပါ့မယ်''

ဧပရယ်ဒီမျှစိုးရိမ်နေတော့ကောင်းကျော်မျက်မှန်နက်တပ်ပြီးငနဲတွေကိုအကဲခတ်ကြည့်ရသည်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဧပရယ်ကချောချောလှလှ

လေးမို့ထိုသူတွေအသည်းအသန်ခပ်ရိုင်းရိုင်းကြည့်နေကြတာတော့အမှန်။မိန်းမမမြင်ဖူးသူတွေကျနေတာပဲ။စားမတတ်ဝါးမတတ်နှင့်။

ဒီတော့လည်းကောင်းကျော်အကြံထုတ်ရပြန်သည်။ဒီလူတွေနှင့်ညအထိနေလို့မဖြစ်။သို့သော်တခြားကားကလည်းမရှိ။

ဧပရယ်ကကိုယ့်ကိုယုံကြည်အားထားနေသည်မို့သူကလေးမှည့်တစ်ပေါက်မစွန်းစေဖို့ကိုယ့်မှာတာ၀န်အပြည့်ရှိသည်။

သူစိတ်ထင်လို့လားမသိ။ဟို၆ယောက်ရဲ့ပုံစံကလည်းဘာတွေနှီးနှောတိုင်ပင်နေကြသည်မသိ။မျက်ရိပ်မျက်ကဲတွေပြနေသလိုလို။

တီးတိုးစကားတွေပြောနေသလိုလို။ကောင်းကျော်မလိုသေးလိုသေးအကြံထုတ်ရတော့သည်။ဒီလူတွေနှင့်မမှောင်ခင်ခွဲမှပါပင်။

ဒါပေမယ့်ကားကကုန်ကားမို့တောက်လျှောက်မောင်းနေလိုက်တာ။အဲ...ဂိတ်တွေမှာတော့ရပ်သည်။ဂိတ်တစ်ခုခုမှာတော့ဆင်းရမည်။

အနည်းငယ်မှောင်လာသည်အထိအခွင့်မသာသေး။သတိနှင့်အမြဲနေနေရသည်မို့ကောင်းကျော်အာရုံထဲမှာအန္တရာယ်အငွေ့အသက်

တွေခံစားနေရသလိုလို။ကားပေါ်မှလူ၆ယောက်အမူအယာကလည်းတဖြည်းဖြည်းကြမ်းတမ်းလာလိုက်တာလူစင်စစ်မှဘီလူးသရဲဖြစ်

တော့မိနှယ်။ကားဒရိုင်ဘာနှင့်စပါယ်ယာကရော။သူတို့တွေလည်းအတူတူပဲလား။

ကောင်းကျော်လက်သီးကိုကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ထားပေမယ့်ကျောရိုးထဲကစိမ့်တက်လာလိုက်တာငှက်ဖျားတက်သည့်နှယ်။

ဧပရယ်ကတော့ကောင်းကျော်လက်မောင်းကိုတင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ယခုအချိန်အားကိုးစရာကသူပဲရှိတယ်လေ။

ကောင်းကျော်ကိုယ်ကိုမတ်မတ်ပြင်ထိုင်လိုက်ပြီးဧပရယ့်ပုခုံးကိုဖက်ထားလိုက်သည်။သူတို့လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သည်ကိုမြင်လျှင်

ကျန်လူများကလည်းမျက်ချည်မပြတ်စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

''ဘာဖြစ်တာလဲဟေ့'' လမ်းတစ်လျှောက်အတော်မှောင်လာသည့်အပြင်လူနေအိမ်ခြေလည်းမရှိတာမို့ထိုသူတို့အတင့်ရဲလာကြသည်။

''ဟဲဟဲ ဒီကညီလေးတို့ကမင်္ဂလာဆောင်တာမကြာသေးဘူးထင်တယ် ဟဲဟဲ ညီမလေးကလည်ျးောလည်းချော ခန္ဓာကိုယ်လည်းလှဆို

တော့ ဟင်းဟင်းဟင်း'' ''ကိုကြီးသာဆိုရင်တော့ညီမလေးလိုမိန်းမရရင်တစ်ညတည်းနဲ့သေပျော်ပြီ ဟဲဟဲဟဲ''

ဘာတွေပြောလို့ပြောနေမှန်းမသိ။ဧပရယ်ဂရုမစိုက်ပဲမျက်နှာကိုတစ်ဖက်သို့လှည့်ထားလိုက်သည်။

ကောင်းကျော်ကတော့မျက်နှာပေါ်ဦးထုပ်တင်ကာအိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေရာမှခရီးပန်းထားသဖြင့်မှေးကနဲအိပ်ပျော်သွားသည်။

ကားကညနေ၄နာရီခွဲခန့်တွင်စထွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ကိုကလည်းအိပ်ပျော်နေပြီထင်သည်။ဤကားပေါ်တွင်ပါလာသောသူ၆ယောက်

လုံးမှာအသက်၃၀ကျော်၄၀ပတ်၀န်းကျင်ရှိယောက်ျားကြီးများသာဖြစ်ပြီးကြုံရာကျပန်းလုပ်ကိုင်သူအလုပ်ကြမ်းသမားများဖြစ်ဟန်ရှိ

သည်။ထိုသူတို့ဧ။်အသားအရေမှာညိုမည်းခြောက်သွေ့နေပြီးပုဆိုးတိုတိုများကိုသာ၀တ်ထားကြသဖြင့်ကြီးမား

သန်မာသောခန္ဓာကိုယ်ကြီးများမှာကြွက်သားမြောင်းများပုံမကျစွာထွက်ပေါ်နေသည်။ထို့ပြင်ဒရိုင်ဘာနှင့်စပါယ်ယာမှာလည်းကားစ

ထွက်ချိန်မှစ၍တိုးတိုးတိုးတိုးနှင့်ဘာတွေပြောနေကြမှန်းမသိ။တစ်ခါတစ်ရံတဟီးဟီးနှင့်ရယ်၍ဧပရယ့်ကိုလှမ်းကြည့်သေးသည်။

အခြား၆ယောက်မှာလည်းဧပရယ်ဧ။်လှပဖြူ၀င်းသောကိုယ်လုံးကိုစားမတတ်ဝါးမတတ်မီးတောက်နေသောမျက်လုံးများနှင့်ကြည့်နေကြ

သည့်အပြင်တစ်ခါတစ်ရံဧပရယ်နှင့်မျက်လုံးချင်းဆုံမိပါကမျက်စိမှိတ်ပြခြင်း၊ရိုင်းရိုင်းပြပြမကြားတကြားပြောခြင်းတို့ကိုလုပ်နေကြသဖြင့်

ဧပရယ်မှာကိုယ်ဟန်ကိုတတ်နိုင်သလောက်အလှမပေါ်အောင်ထိုင်ရင်းစိတ်ကျဉ်းကြပ်နေမိသည်။သို့သော်ဧပရယ်ဘယ်လိုနေနေလှပ

လွန်းသောရုပ်ရည်နှင့်ခန္ဓာကိုယ်အလှကိ်ုမဖုံးကွယ်နိုင်။ဧပရယ်၀တ်ထားသည်ကိုလည်းကြည့်ပါဦး။

ကြက်သွေးရောင်ရင်ဖုံးအင်္ကျီလက်ပြတ်ခါးတိုလေးကိုတင်းယင်းစွာ၀တ်ထားသဖြင့်တစ်ခါတစ်ခါကိုယ်ခန္ဓာအလှုပ်တွင်ဖွေးဥ၍ရွှေရောင်

၀င်းနေသောခါးသားလေးကအင်္ကျီနှင့်ထဘီကြားမှလက်နှစ်ဆစ်ခန့်ပေါ်ပေါ်သွားတတ်သည်။ထို့ပြင်အင်္ကျီသားမှာလည်းပါးလွှာပျော့

ပြောင်းနေသဖြင့်သေချာကြည့်လျှင်ရုန်းကြွဖောင်းအိနေသောရင်သားအစုံပေါ်မှဘော်လီရင်ပုံခွက်လေးကိုမြင်နေရသည်။

ဆက်ရန်.....

Search This Blog

Apyar

ဆရာမလေးရဲ့ငရဲခန်း(1)

Comments

Post a Comment